تبلیغات
نماز - چگونه نماز بخوانیم
جمعه 29 اردیبهشت 1391  08:30 ب.ظ
توسط: ن غ

چگونه نماز بخوانیم

حماد بن عیسى گفت: در محضر امام صادق علیه السّلام بودم، به من فرمود: «آیا مىتوانى نماز را خوب بخوانى؟» عرض کردم: «چگونه نمى توانم و حال آنکه کتاب «حریز» را که درباره نماز نوشته شده است، از حفظ دارم.»

حضرت فرمود: «براى تو ضرر ندارد، برخیز و نمازى بخوان تا من ببینم که چگونه مىخوانى.»


حسب الامر حضرت رو به قبله ایستادم و شروع به خواندن نماز کردم. تمام نماز را از نظر رکوع و سجود به جاى آوردم، اما حضرت آن را نپسندید و فرمود: «نماز را خوب نخواندى. واقعا چقدر زشت است براى مردى که شصت هفتاد سال از عمرش مىگذرد و حال آنکه نمى تواند یک نماز کامل با مراعات حدود کامله آن بخواند.»

من خجالت کشیدم و خود را کوچک دیدم. عرض کردم: «فدایت شوم، شما نماز را به من تعلیم دهید.»

پس، امام علیه السّلام رو به قبله راست ایستادند و دستهاى خود را آزاد گذاردند و انگشتهاى دست آن حضرت به هم گذارده شده بود و مابین دو قدم آن حضرت از سه انگشت باز، و بیشتر فاصله نداشت و انگشتهاى پاى خود را رو به قبله کردند و تا آخر نماز هم رو به قبله بود و با تواضع و حضور قلب گفتند: «اللّه اکبر» و سوره حمد و توحید را با ترتیل (به آرامى و خوبى) خواندند و بعد از تمام شدن سوره توحید، به قدر یک نفس کشیدن صبر کردند. بعد دست خود را بلند کرده تا مقابل صورت بردند و در حالى که ایستاده بودند گفتند: «اللّه اکبر» و پس از آن به رکوع رفتند و کف دست را به سر زانو گرفتند. انگشتان آن حضرت از هم باز بود. زانو را به عقب دادند، چنانکه پا راست شد و پشت آن حضرت طورى مساوى شد که قطره آبى بر آن مىگذاشتند، به هیچ طرفى نمى ریخت. گردن خود را کشیده و سر به زیر نینداختند و چشم را بر هم گذاردند و سه مرتبه به آرامى گفتند: «سبحان ربّى العظیم و بحمده» بعد راست ایستادند و چون خوب ایستادند، گفتند: «سمع اللّه لمن حمده» و در همان حال که ایستاده بودند، دست را تا مقابل صورت خود بلند کردند و گفتند: «اللّه اکبر» و بعد به سجده رفتند. دو کف دست را پیش زانوها، مقابل صورت خود بر زمین گذاردند و انگشتان آن حضرت به هم گذارده شده بود. سه مرتبه گفتند: «سبحان ربّى الاعلى و بحمده». اعضاى بدن خود را از یکدیگر باز گرفته و بر هم نگذارده بودند (در حال سجده دست را به بدن نچسبانیده و بدن را بر پا نگذارده بودند) و بر هشت موضع بدن خود که به زمین گذارده بودند، سجده کردند که پیشانى و دو کف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا و سر بینى باشد. بعد از نماز فرمودند: گذاردن هفت موضع در وقت سجده به روى زمین واجب است که پیشانى و دو کف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا باشد. و اما گذاردن بینى بر زمین سنت (مستحب) است و آنها همان مواضع است که خدا در قرآن فرموده است:

و انّ المساجد للّه فلا تدعوا مع اللّه احدا

و مسجدها از آن خداست و با وجود خداى یکتا کسى را به خدایى مخوانید.

پس از آن سر از سجده برداشتند و وقتى نشستند گفتند: «اللّه اکبر» و به ران چپ نشسته، پشت پاى راست را بر کف پاى چپ گذاردند و گفتند «استغفر اللّه ربّى و اتوب الیه» و دوباره در حالى که نشسته بودند. گفتند: «اللّه اکبر» و بعد به سجده دوم رفتند و مانند سجده اول، سجده دوم را تمام کردند. و در رکوع و سجود هیچ یک از اعضاى بدن را بر یکدیگر نگذارده بودند و موقع سجده آرنج دست خود را باز نگاه داشته و به زمین نگذارده بودند. در حال تشهّد خواندن، انگشتان دست آن حضرت از یکدیگر باز بود و به این کیفیّت دو رکعت نماز خواندند و چون از تشهّد فارغ شدند، فرمودند: «اى حماد، این چنین نماز بخوان .

واعظ خانواده ، ص52 به نقل  کافی  از کتاب ، سره الصلواه

 

http://paygahnamaz.persianblog.ir/post/85

 

 


  • آخرین ویرایش:-